wiąz

Wiąz jest średniej wielkości drzewem dorastającym do 30 m wysokości, posiada duże wymagania glebowe. W Polsce występują 3 gatunki: wiąz szypułkowy, górski oraz polny. Wiąz nie tworzy litych drzewostanów, występuje jako rzadka domieszka wśród innych gatunków, jest również sadzony przy drogach oraz w parkach. Wiązy są coraz rzadszymi drzewami w naszym krajobrazie, dzieje się tak za sprawą holenderskiej choroby wiązów (grafioza wiązów), która dziesiątkuje te drzewa.

 

image

Drewno wiązu na przekroju poprzecznym.

Drewno wiązowe posiada wyraźnie wykształconą część bielastą i twardzielową; biel posiada barwę jasnożółtawą lub szarawą, twardziel jest brązowa. Słoje przyrostów rocznych są widoczne.

Kora wiązu jest w młodości gładka, potem dosyć szybko zaczyna się łuszczyć i pękać. Kora starego wiązu jest mocno wzdłużnie spękana i przypomina trochę korę lipy a czasem nawet dębową. Udział kory wynosi ok. 15%.

 

image

Kora wiązu.

Drewno wiązowe jest względnie ciężkie oraz twarde. Zastosowanie drewna wiązowego to m. in. okleiny, meble (m.in. parkiety, schody), statki, maszyny, budowle ziemne i wodne oraz inne. Drewno wiązu posiada wysoką trwałość pod wodą oraz pod ziemią.

Drewno wiązowe to dobry gatunek kominkowy, który można ulokować gdzieś między klonem a dębem. Jest podobne trochę do drewna dębowego, jednak posiada mniejszy udział kory i trochę szybciej przesycha. Często drewno pochodzi  z wycinki drzew przydrożnych i parkowych, które bywają mocno ugałęzione i usęcznione, w związku z czym drewno może być trudne w rąbaniu.

Comments are closed.