olcha

W Polsce występuje olcha czarna oraz drugi gatunek olcha szara. Olcha jest nazywana czasem olszą. Olcha czarna rośnie na glebach wilgotnych oraz podmokłych, nad brzegami rzek oraz jezior, na terenach zalewowych i bagnach. Olcha jest średniej wielkości drzewem dorastającym do 25 m wysokości; tworzy lite drzewostany zwane olsami.

 

image

Drewno olchowe na przekroju poprzecznym.

 

Drewno olchowe posiada czerwonawe  zabarwienie, świeżo po ścięciu prawie pomarańczowe; barwa drewna olchowego jest cechą charakterystyczną. Drewno posiada równomierną strukturę i jest jednolicie zabarwione, nie posiada twardzieli.

 

 

 

 

image

Kora olchy w młodszym wieku.

 

Kora olchy w młodym wieku jest dosyć cienka w kolorze szarozielonkawym. Wraz z wiekiem kora grubieje i ciemnieje. Stare olchy posiadają grubą i spękaną korę. Udział kory u olchy przekracza 17%.

Drewno olchy czarnej zalicza się jeszcze do tzw. gatunków twardych, jednak gęstość drewna olchowego jest ok. 40% niższa od buka i graba. Drewno olchowe jest nieodporne na działanie warunków atmosferycznych, jednak wykazuje podwyższoną trwałość w wodzie, dlatego wykorzystywane jest  do elementów budowli wodnych. Ponadto wyrabia się z olchy sklejki, okleiny, płyty, celulozę i wiele innych.

 

 

image

Kora starej olchy.

 

Olcha czarna jest dobrym gatunkiem do kominka jednak w stosunku do brzozy jest to trochę gorszy wybór. Składa się na to mniejsza gęstość drewna i stosunkowo duży udział kory; olcha jest też uznawana za drewno biologicznie aktywne, które może powodować alergie i podrażnienia.

Na plus dla tego gatunku przemawia bardzo szybkie przesychanie oraz względnie wysoka bezsęczność ułatwiająca rąbanie.

Olcha szara niestety jest to już tzw. gatunek miękki – o niskiej gęstości i niskiej wartości opałowej. Dlatego warto znać podstawowe różnice dotyczące obydwu gatunków.

Comments are closed.